دانشگاه امام صادق علیهالسلامدین و ارتباطات (نامه صادق)2252-0252184020130120FAVA Policy-Making in Iran (1381-1386): Islamic Digital Content Evaluation from TEKFA to TESMAخطمشیگذاری فاوا در ایران (1386- 1381)؛ ارزیابی محتوای دیجیتال اسلامی از تکفا تا تسما535130510.30497/rc.2013.1305FAحسام الدینآشنااستادیار دانشکدة معارف اسلامی و فرهنگ و ارتباطات، دانشگاه امام صادق(ع)محمد رضابرزوییکارشناس ارشد معارف اسلامی و فرهنگ و ارتباطات، دانشگاه امام صادق(ع)0000-0002-0482-0685Journal Article20110210The purpose of this article is to describe and examine the position of Islamic digital content in the policies of FAVA, (Information and communication technology) in Iran during 1381-1386. To analyze the policies, the process policy-making model has been used. One of the objectives in the economic, social and cultural development program of the Islamic Republic of Iran is the advancement of the use and practice of information and communication technology in different sections of the society. To this end, after the proclamation of the government’s “macro-policies in the field of computer-based information networks” in 1380, the related technology advancement was added to the agenda. In 1381, the reform program implementation guidelines, as one of the seven major administrative development plans, together with relevant regulations called TEKFA (information and communication technology advancement and use) were ratified and presented by the government and came into force in 1383. In 1385, TESMA (Producing and organizing electronic content in Iran), and in 1389, TEKFA 3 were presented. Evaluating and analyzing the information and communication content policies in recent years by adopting a scientific macro-model is of great significance due to its impact on the future of culture and communication as a national asset. The survey of these policies according to the six questions of the process model lead to the following results: development in information and communication technology requires both a suitable infrastructure and content. In the Islamic Republic of Iran’s information and communication development program, emphasis has been put on the infrastructure, while neglecting the necessity of a local and Islamic view of the content. The article, therefore, provides an overview of the Islamic digital content in information and communication technology programs running in the years 1381-1386, based on the proposed model.هدف مقالة حاضر شناسایی، توصیف و تحلیل جایگاه محتوای دیجیتال اسلامی در خطمشیهای «فناوری اطلاعات و ارتباطات» (فاوا) در ایران در سالهای 1381 تا 1386 است؛ در تحلیل خطمشیهای فاوا از مدل خطمشیگذاری فرایندی استفاده شده است. از جمله اهداف دولت جمهوری اسلامی ایران در برنامههای توسعة اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی کشور، توسعة استفاده و کاربرد فناوری اطلاعات و ارتباطات در بخشهای مختلف کشور است. بدینمنظور، با توجه به انگیزههای دولت و پس از ابلاغیه «سیاستهای کلی نظام در بخش شبکههای اطلاعرسانی رایانهای» در سال 1380 گسترش فناوری اطلاعات و ارتباطات در ایران در دستور کار سیاستهای کلان دولت قرار گرفت. در سال 1381 برنامة اصلاح فرآیندها، روشهای انجام کار و توسعه فناوری اداری بهعنوان یکی از برنامههای هفتگانه اصلی ایجاد تحول در نظام اداری کشور و نیز، آییننامهای تحت عنوان توسعه کاربرد فناوری اطلاعات و ارتباطات با نام اختصاری «تکفا» توسط هیئت وزیران تصویب شد و از سال 1383 اجرایی گردید. در سال 1385 برنامه تسما (تولید و ساماندهی محتوای الکترونیکی ایران) طرح و در سال 1389طرح تکفا 3 مطرح شده است. تحلیل و ارزیابی خطمشیهای محتوایی فناوری اطلاعات و ارتباطات در سالهای گذشته بر اساس یک مدل علمی و کلان به لحاظ هزینه ملی و اثرگذاری قطعی بر آینده فرهنگ و ارتباطات در کشور از اهمیت خاصی برخوردار است. بررسی این سیاستها در قالب شش سؤال اصلی مدل فرایندی نشان میدهد که توسعه و پیشرفت در حوزة فناوری اطلاعات و ارتباطات نیازمند دو بال زیرساخت و محتواست که این دو بال در کنار هم سبب توسعه و پیشرفت خواهند شد. در جمهوری اسلامی ایران و در برنامه توسعه و کاربری فناوری اطلاعات و ارتباطات نگاه غالب به حوزه زیرساخت معطوف بود و عملاً حوزه محتوای الکترونیکی بومی و بالطبع حوزه محتوای دیجیتال اسلامی، مغفول ماند که این مقاله بر اساس مدل تعیینشده، به بررسی محتوای دیجیتال اسلامی در میان برنامههای فناوری اطلاعات و ارتباطات کشور بین سالهای 81 تا 86 خواهد پرداخت.https://rc.isu.ac.ir/article_1305_fd5c905bcd8c3348ad1b35d7231ee2b1.pdfدانشگاه امام صادق علیهالسلامدین و ارتباطات (نامه صادق)2252-0252184020130120The U.S. Public Diplomacy in the Middle East: Continuity or Change?دیپلماسی عمومی آمریکا در خاورمیانه؛ تداوم یا تفاوت؟3367130610.30497/rc.2013.1306FAفؤادایزدیاستادیار دانشکدۀ مطالعات جهان، دانشگاه تهرانمهساماهپیشانیاندانشجوی دکتری علوم سیاسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهرانJournal Article20110629 <br />Though Obama\'s initial focus , once he took power, was on structural transformation of the U.S. public diplomacy especially in regard to the Islamic world, and made use of such expressions as new public diplomacy, dialog-based diplomacy, culture-centered diplomacy, network-oriented diplomacy, and multi stakeholder diplomacy, it all turned out, however, to be a mere rhetoric in the manner of his predecessors aiming at safeguarding Zionism, dominating the Middle-East\'s oil resources and economy, and securing America\'s national interests. <br />This article, while adopting the theoretical framework of new public diplomacy, tries to survey the concept, dimensions and methods of America\'s public diplomacy in the aftermath of September 11, 2001. The question is, \"What model the U.S. public diplomacy has followed after September 11?\" The article concludes with this answer: The U.S. once again has remained loyal to its traditional models of public diplomacy which is a unilateral one even after September 11. It is a propagandist endeavor to induce the international public opinion of recognizing the U.S. political, economic and security interests باراک اوباما پس از به قدرت رسیدن تغییرات ساختاری در دیپلماسی عمومی آمریکا بهخصوص نسبت به جهان اسلام را در کانون توجه دولت خود قرار داد و از اصطلاحاتی نظیر دیپلماسی عمومی نوین،[i] دیپلماسی عمومی مبتنی بر گفتگو،[ii] دیپلماسی عمومی فرهنگمحور،[iii] دیپلماسی عمومی شبکهای،[iv] و دیپلماسی چندشریکی[v] سخن به میان آورد، اما واقعیت امر آن است که وی نیز همانند دولتهای پیشین از دیپلماسی عمومی بهعنوان ابزاری برای تبلیغات سیاسی و اقناع افکار عمومی برای حفظ امنیت و بقای رژیم صهیونیستی، تسلط بر منابع نفتی و اقتصادی خاورمیانه و تأمین منافع آمریکا استفاده نمود. <br />بر همین اساس، مقاله حاضر میکوشد تا با استفاده از چارچوب نظری دیپلماسی عمومی نوین به بررسی مفهوم، ابعاد، سابقه، روشها و راهکارهای دیپلماسی عمومی آمریکا پس از 11 سپتامبر 2001 بپردازد. در همین راستا درصدد پاسخگویی به این سؤال اصلی میباشیم که ساختار دیپلماسی عمومی ایالات متحده آمریکا پس از 11 سپتامبر 2001 از چه الگویی پیروی نموده است؟ مقاله به این نتیجه میرسد که آمریکا با پیروی از الگوهای سنتی دیپلماسی عمومی و ارتباطات یکسویه پس از 11 سپتامبر 2001، همچنان از این مقوله بهعنوان ابزاری برای تبلیغات سیاسی و اقناع افکار عمومی جهان بهمنظور تأمین منافع و اهداف سیاسی، اقتصادی و امنیتی خود استفاده نموده است. <br /><br clear=\"all\" /> <br /> <br />[i]. new public diplomacy. <br /> <br /> <br />[ii]. dialogue-based diplomacy. <br /> <br /> <br />[iii]. culture-centered diplomacy. <br /> <br /> <br />[iv]. network-oriented diplomacy. <br /> <br /> <br />[v]. multistakeholder diplomacy.https://rc.isu.ac.ir/article_1306_7940ab47468396569a906f75ff3f20ef.pdfدانشگاه امام صادق علیهالسلامدین و ارتباطات (نامه صادق)2252-0252184020130120“Adam’s Son, Eve’s Daughter”: An Intra-Discourse Criticism of Liberal Feminism«پسر آدم، دختر حوا»؛ نقدی درونگفتمانی بر فمینیسم لیبرال6995130710.30497/rc.2013.1307FAحسنبشیردانشیار دانشکده معارف اسلامی و فرهنگ و ارتباطات، دانشگاه امام صادق(ع)0000-0003-0793-6832میثمقمیشیاندانشجوی کارشناسی ارشد معارف اسلامی و فرهنگ و ارتباطات، دانشگاه امام صادق(ع)Journal Article20110615
“Femininity” is a turning point in feminist approaches. One feminist controversy is whether femininity is biological or socially constructed. Liberal feminists consider it as non- essential, socially constructed and in the service of capitalism. Contrariwise, romantic feminism finds the status to be an asset and views it as not only a weak point but attempts to render the whole world feminine. This article has depicted these two discourses in the feature film “Adam’s Son, Eve’s Daughter”.
The result shows that though the movie is based on signs derived from liberal feminism, it simultaneously makes some criticism of romantic feminist nature.«زنانگی»، نقطة تفاوت گرایشهای گوناگون فمینیستی است. اینکه زنانگی اصالت بیولوژیک یا ذاتی دارد یا برساختة اجتماع است، محملی برای جدال فمینیستها با هم است. فمینیستهای لیبرال، زنانگی را غیراصیل میشمارند و آن را برساختهای اجتماعی و در خدمت نظام سرمایهداری میدانند. در عوض فمینیسم رمانتیک زنانگی را مقولهای ارزشمند تلقی میکند و آن را نهتنها نقطة ضعفی برای زنان نمیشمارد که درصدد است جهان را نیز زنانه کند. نوشتار حاضر بر آن است تا گفتمانهای دو مکتب فمینیستی (لیبرال و رمانتیک) حاکم بر فیلم «پسر آدم، دختر حوا» را استخراج نماید. نتایج این تحلیل نشان میدهد که فیلم درعینحال که بر بستر نشانههای فمینیسم لیبرال ساخته شده است، ولی به نقد رمانتیکی آن نیز میپردازد.https://rc.isu.ac.ir/article_1307_f93882cbd8fc7fb794c1011d63be6fb6.pdfدانشگاه امام صادق علیهالسلامدین و ارتباطات (نامه صادق)2252-0252184020130120Semiotics of Toonpool Website Cartoons Dealing with the Issue of Muslim Womanتصویر زن مسلمان در کاریکاتورهای غیرمسلمانان؛ نشانهشناسی کاریکاتورهای پایگاه الکترونیکی «تونپول» ذیل موضوع زن مسلمان97116130810.30497/rc.2013.1308FAعلیربیعیدانشیار گروه مدیریت رسانه و ارتباطات، دانشگاه پیام نورنجیبهمحبیکارشناس ارشد علوم اجتماعی، دانشگاه تهرانJournal Article20110702From the postcolonial viewpoint, the western picture of eastern knowledge is distorted, which in its turn can push the west to mistaken actions. Art is no exception when it comes to differentiating between oneself and \"the other\" as discussed in orientalism. \"The other\" is always neglected in artistic performances. In visual arts, for example, it is taken for granted that one\'s picture is the whole truth, hence not the subject of scrutiny and criticism.
In this research we have decoded the cartoons drawn by non-Muslims depicting Muslim woman, after translating the given pictures into statements which can be labeled as true or untrue. The most abstract and humorous type of visual art i.e cartoon is thus interpreted from the postcolonial perspective. The result is that these pictures depict an otherness which is passive, ignorant, backwarded, and a sexual object, which can horribly alienate Muslim woman, and by extension the totality of Muslims, from the international community. از نگاه پسااستعماری ذهنیت غرب در مورد آنچه که شرق میداند، تصویری دارای اعوجاج و دور از حقیقت است؛ شناختی که بهتبع آن، غرب را در کنشهایش نیز به همان خطاها آلوده میکند. هنر نیز فارغ از این تمایزگذاریهای میان خود و دیگری مستتر در گفتمان پسااستعماری نیست. نقش آن روی سکه خود در هر هنری دیگری است که انکار و طرد میشود. در این میان، مضامین هنرهای تصویری از آن رو که تصویر صدق و کذب ندارد و گویا عین حقیقت است، کمتر مورد واکاوی مخاطبان قرار میگیرد. در این تحقیق، کاریکاتورهایی که غیرمسلمانان از زن مسلمان کشیده بودند، با نشانهشناسی بهعنوان روشی با قابلیت ترجمه تصویر به یک جمله خبری که پس از این تبدیل، تصویر قابلیت صدق و کذب مییابد، رمزگشایی شد و کاریکاتور بهعنوان انتزاعیترین و طنزآمیزترین هنر تصویری از منظر نظریة پسااستعماری قرائت شد. مطالعة نمونة تحقیق و تحلیل دادهها نشان داد این تصاویر به بازتولید یک «دیگری» منفعل و ناآگاه و عقبافتاده و همواره در نقش یک ابژه جنسی منتهی شده است و نگاه آن منطبق با مؤلفههای مطالعات پسااستعماری بوده است.https://rc.isu.ac.ir/article_1308_a0872cc5b5ca4cc25076f3d868e1bdf8.pdfدانشگاه امام صادق علیهالسلامدین و ارتباطات (نامه صادق)2252-0252184020130120The Status of Persuasion and Attitude Change in The Infallible Imams\' Communicative Behavior with an Emphasis on Imam Reza\'s Debates.اقناع و تغییر نگرش، جایگاه آن در سیره ارتباطی امامان معصوم(ع)؛ مروری بر مناظرات مکتوب حضرت امام رضا(ع)117144130910.30497/rc.2013.1309FAامیرعبدالرّضاسپنجیاستادیار پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات اجتماعینفیسهمؤمندوستکارشناس ارشد ارتباطات، دانشگاه سورهJournal Article20110520The basic objective of communication process has often been considered to be the audience\'s persuasion, and the key to this is attitude change. One basic communication tool among humans is dialog, hence discourse is a means of persuasion. The purpose here is defining current theories in the field of human communication as they concern the issue of persuasion based on Imam Reza\'s (pbuh) debate method. An authoritarian and biased view about humans seeks an advantageous and persuasive form of communication only to deceive and subdue one\'s audience. Conversely, observing human\'s essential interests and feeling concerned about his progression and exaltation transform this kind of communication into a means of leading to those interests. In other words, this kind of communication may not necessarily aim to persuade or change attitudes, but to obliterate ignorance and understand other people\'s opinions and interpretations of shared issues. On this basis, a definition of concepts related to a persuasive form of communication comes to our notice. This article is the result of a fundamental and interdisciplinary research that intends to examine the issue of persuasion and attitude change in human communication with a special regard to the Infallible Imam\'s communicative behavior and by adopting an extra-religious approach.در فرایندهای ارتباطی هدف اصلی را اغلب اقناع مخاطب بیان کرده و کلید اقناع را تغییر نگرش دانستهاند. یکی از اساسیترین ابزارهای ارتباطی در ارتباطات انسانی گفتگوست؛ ازاینرو، کلام ابزاری در مباحث اقناعی است. هدف این مقاله تبیین نظریات مطرح در حوزه ارتباطات انسانی با موضوع اقناع، بر اساس شیوة مناظرهای امام رضا(ع) است.دیدگاه استبدادی و متعصّبانه به انسان، ارتباطی منفعتطلبانه و اقناعی در جهت تحمیق و مسخ انسان را دنبال میکند؛ حالآنکه توجه به مصالح انسانی و داشتن دغدغه رشد و تعالی بشر، این ارتباط را به ابزاری برای هدایت فرد بهسوی مصالح انسانی مبدل میسازد. ارتباطی که با هدف رفع جهل، شناخت، اطلاعیابی از عقاید و تفاسیر دیگران نسبت به موضوعات یکسان آغاز میگردد و الزاماً هدف اقناع و تغییر نگرش ندارد. برایناساس، تبیین و توضیح مفاهیم و اصطلاحات مطرح در حوزه ارتباطات اقناعی، موضوعیّت مییابد. مقاله حاضر پژوهشی بنیادی و میانرشتهای است که با هدف بررسی اقناع و تغییر نگرش در ارتباطات انسانی، با توجه به سیره ارتباطی امامان معصوم(ع) و با رویکردی بروندینیانجام شده است.https://rc.isu.ac.ir/article_1309_4476b929e30dd0c4e8bdbcc82c6ba23a.pdfدانشگاه امام صادق علیهالسلامدین و ارتباطات (نامه صادق)2252-0252184020130120An Introduction to Mahdaviat Literature and its Componentsدرآمدی بر ادبیات مهدویت و اجزای آن145175131010.30497/rc.2013.1310FAکاظمعظیمیاستادیار گروه زبان و ادبیات عربی، دانشگاه آزاد اسلامی خرمآبادJournal Article20110615Western literary schools have failed to attract the attention of poets and men of letters for long due to their lacking in genuine human and ethical quality. Launching Mahdaviat theory of literature deriving from Shiite sublime belief in the Savior, can gather all humans from all time and place under the banner of justice, faith, equality and monotheism. Literature is not to be considered as an end in itself, but as a means for human\'s ultimate bliss. Literary elements such as genres, themes and techniques have the potential to be employed within the framework of Mahdaviat in order to lead humanity worldwide to happiness. The article is to elaborate on Mahdaviat literary theory and discuss the above-mentioned elements.مکتبهای ادبی غربی نتوانستهاند بهصورت مستمر و پایدار مورد توجه و پیروی ادبا و شعرا قرار گیرند، چه غالباً بدون ویژگیهای اصیل انسانی- اخلاقی بودهاند. اصل مترقی مهدویت، باور اصیل مذهب شیعه و غایت بعثت همة انبیای الهی در راستای تحقق وعدة الهی مبنی بر حاکمیت دین حق و رهایی نوع بشر از جهل، ظلم و کفر است و طرح نظریة ادبیات مهدویت میتواند در سایة این باور مترقی شیعه، همة انسانها را در همة زمانها و مکانها زیر پرچم عدالت، ایمان، برابری و یکتاپرستی جمع کند. ادبیات صرفاً برای ادبیات بودن یا بهدلیل لذت هنری- وجدانی، ارزشی ندارد بلکه ادبیات برای انسان است و انسان به دنبال سعادت. سنتهای ادبی همچون عناصر ادبیات، انواع، مضامین و فنون ادبی این قابلیت را دارند که در قالب نظریة ادبیات مهدویت به کار گرفته شوند و زمینة سعادت و خوشبختی همة انسانها را در سراسر جهان فراهم سازند. این مقاله در پی آن است که نظریة مترقی ادبیات مهدویت و عناصر، فنون و مضامین آن را مورد طرح و بسط قرار دهد.https://rc.isu.ac.ir/article_1310_535ab76633d94208236a2e829ea6d888.pdfدانشگاه امام صادق علیهالسلامدین و ارتباطات (نامه صادق)2252-0252184020130120Neo-Mackinderism and Shia’ Rimland Theoryنئومکیندریسم و نظریة ریملند شیعی177207131110.30497/rc.2013.1311FAاحمدنادریدانشجوی دکتری انسانشناسی سیاسی، دانشگاه فرایه برلینJournal Article20110607This article talks about the geopolitical and geocultural phenomenon of Shia’ by using pertinent classical theories, and through the explanation of the Rimland’s concept of Shia’ and the latter’s status as an effective factor in regional and international relations, It tries to provide an answer to the question: What role does Iran play in international equations? In fact, Shia’ and Shia’ zones are, geographically speaking, situated in the heart of Rimland and turned into an influential phenomenon in international equations subsequent to the Islamic Revolution in Iran. This Revolution which was based primarily on Shia’ ideology, transformed the country into Shia’ metropolis and at the same time caused the awakening of Shia’ population in Rimland region. The Shia’ communication of the region, mostly ruled by Sunni regions, have adopted the Iranian revolution model and endeavored to bring about changes in the state-imposed oppressions against them. We have explored here the role of regional Shia’ communities as the peripheral zone in relation to Iran, as well as their socio-political or geopolitical status next to Iran as the center of Shia’, with the purpose of offering a geopolitical explanation of this phenomenon as an active player in both regional and international equations.مقالة حاضر به بررسی پدیدة ژئوپلیتیک و ژئوکالچر تشیع با استفاده از نظریات کلاسیک در این حیطه میپردازد و با تبیین مفهوم «ریملند شیعی» و موقعیت تشیع بهعنوان عاملی مؤثر در مناسبات منطقهای و بینالمللی، سعی در پاسخ به این سؤال دارد که نقش ایران بهعنوان یک بازیگر منطقهای، در معادلات بینالمللی چیست؟ پدیدة شیعه و جمعیتهای شیعی، از لحاظ جغرافیایی در قلب ریملند واقع شده و با ظهور انقلاب ایران به پدیدهای اثرگذار در معادلات بینالمللی تبدیل شد. انقلاب ایران که یک انقلاب مبتنی بر ایدئولوژی شیعی بود، از سویی ایران را تبدیل به امالقرای شیعه نمود و از سوی دیگر، به بیداری جمعیتهای شیعی در کشورهای منطقه ریملند انجامید. شیعیان کشورهای منطقه که بیشتر آنان زیر سلطة حاکمان سنیمذهب به سر میبرند، در این سالها با الگوگیری از انقلاب ایران، و با تأکید بر موقعیتهای اعتراضی به وضع موجود- که مبتنی بر تبعیضهای سازمانیافته و دولت خواسته ضد آنان است- سعی در تغییر وضع موجود داشتهاند. این مقاله به بررسی نقش شیعیان منطقه بهعنوان فضای «پیرامونی» ایران، و واکاوی موقعیت سیاسی- اجتماعی و ژئوپلیتیک آنان در ارتباط با ایران بهعنوان «مرکز» تشیع میپردازد تا از این رهگذر، به تبیین ژئوپلیتیک پدیدة شیعه بهعنوان بازیگری فعال در معادلات منطقهای و بینالمللی، و همچنین ژئوپلیتیک نوین تشیع نائل آید.https://rc.isu.ac.ir/article_1311_7bb060764a818184ebb1cc0d43d382aa.pdf