دانشگاه امام صادق علیه‌السلام دین و ارتباطات (نامه صادق) 2252-0252 21 46 2014 08 23 Impacts of Mediatization on Creating a New Image of Religion تأثیرات رسانه‌ای شدن در ایجاد انگاره جدید از دین 165 188 1664 10.30497/rc.2014.1664 FA سیدمحمدمهدی موسوی مهر استادیار دانشکده ارتباطات دانشگاه صدا و سیما Journal Article 2014 02 19 The new world circumstances have given a new orientation to media roles. These have resulted in new ways of portraying religion and religiosity in the media, ultimately leading to the emergence of a religious representation with media characteristics. This phenomenon, which is usually referred to as the mediatization of religion, is a complex, gradual, non-arbitrary, unpredictable, and incalculable process. Concerning the mediatization characteristics, this process has given rise to considerable impact on one's understanding of religion, which can in turn produce a new image of that. The article, therefore, tries to enumerate these influences and their impact on type of religiosity offered by the media. Though in a final analysis it seems Islam stands out among others and keeps its own status. شرایط جدید جهانی، نقش رسانه‌ها را متفاوت از گذشته به پیش می‌برد. این شرایط، باعث پیدایش فرآیندهای جدیدی در نحوه عرضه دین و نوع دین‌داری از طریق رسانه‌ها شده و در نهایت منجر به پیدایش بازنمودی از دین با خصلت‌ها و ویژگی‌های رسانه‌ای گردیده است. این پدیده که از آن به رسانه‌ای شدن دین تعبیر می‌شود، فرآیندی پیچیده، تدریجی، غیراختیاری، غیرقابل پیش‌بینی و غیرقابل اندازه‌گیری است. با توجه به ویژگی‌های رسانه‌ای شدن، این فرآیند، تأثیرات عمیقی را در نوع تلقی از دین پدید آورده و در نهایت انگاره جدیدی از دین را پیش رو می‌گذارد. در این مقاله سعی بر این است تا ضمن بررسی و تبیین این فرآیند، تأثیرات ایجادشده بر دین را بر شمرده و در نهایت تأثیرات آن بر شکل دین‌داری عرضه‌شده از رسانه روشن شود؛ هرچند به نظر می‌رسد وضعیت دین اسلام تا حدودی متفاوت از سایر ادیان است.

https://rc.isu.ac.ir/article_1664_04ef835abf7643fdb2dcbca285bcbd3b.pdf

دانشگاه امام صادق علیه‌السلام دین و ارتباطات (نامه صادق) 2252-0252 21 46 2014 08 23 Desirable Cultural Policy Making on Mosque in the Islamic Republic of Iran; a Survey of Experts' and Policy Makers' Views سیاست‌گذاری فرهنگی مطلوب مسجد در جمهوری اسلامی ایران؛ بررسی دیدگاه‌های خبرگان و سیاست‌گذاران 5 38 1720 10.30497/rc.2014.1720 FA ناصر باهنر دانشیار رشته فرهنگ و ارتباطات دانشگاه امام صادق(ع) میثم فرخی دانشجوی دکترای رشته فرهنگ و ارتباطات دانشگاه امام صادق(ع) Journal Article 2015 01 10 The article is to respond to the question about the desirable cultural policy making in regard to mosque in the I.R. of Iran from the viewpoint of experts. The task is to utilize experts' and officials' experience to determine the status and role of the government vis-à-vis mosque in the country. To this end, by using content analysis method and after 34 semi-structured interviews with the experts at three levels of descriptive, analytical and integrative coding, the characteristics of the required policy making have been obtained. The results indicate extracted themes from the experts' views as follows: "theoretical view of government's interference in mosque", "approaches to the government's interference in mosque ", and "government and cultural organizations related to mosque". As for the first view, the research suggests that policy making should be done under a single organization, institution or council called mosque and this under the supervision of the Supreme Leader, thus determining various roles and duties of related cultural centers. Besides, the administration of mosques should be decentralized and carried out by people's complete participation. As for the second above-mentioned view the results indicate that the government must consider a combination of supporting, supervisory, occasional and guaranteeing approaches and act according to each of the approaches. مقالۀ مذکور در پاسخ به این سؤال که الگوی مطلوب سیاست‌گذاری فرهنگی مسجد در جمهوری اسلامی ایران از دیدگاه خبرگان و سیاست‌گذاران این حوزه چیست، نگاشته شده است؛ در این راستا تلاش شده تا با بهره‌‌گیری از تجربیات و دیدگاه‌های خبرگان- مسئولان و صاحب‌نظران در حیطۀ مسجد- جایگاه و نقش حکومت پیرامون حوزۀ مسجد در جمهوری اسلامی ایران احصا شود. در همین راستا محقق با استفاده از روش تحلیل مضمون طی 34 مصاحبۀ نیمه ساختاریافته با خبرگان مذکور در سه مرحلۀ کدگذاری توصیفی، کدگذاری تفسیری و یکپارچه‌ساز به مختصات سیاست‌گذاری فرهنگی مسجد در جمهوری اسلامی ایران پرداخته است. نتایج پژوهش نیز به شبکۀ مضامین مستخرج از دیدگاه خبرگان شامل «دیدگاه نظری دخالت حکومت درحوزۀ مسجد»، «رویکردهای دخالت حکومت در حوزۀ مسجد» و «حکومت و سازمان‌های فرهنگی مرتبط با حوزۀ مسجد» می‌پردازد. بر اساس یافته‌های پژوهش بر مبنای «دیدگاه نظری دخالت حکومت در حوزۀ مسجد» پیشنهاد می‌شود که سیاست‌گذاری و خطوط کلی مساجد ذیل یک سازمان، نهاد یا شورای سیاست‌گذاری به نام مسجد ذیل ولی‌فقیه و رهبری صورت پذیرد که بر این اساس وظایف و نقش‌های متنوع و متعدد دستگاه‌های فرهنگی مذکور -مرتبط با مساجد- مشخص شود. همچنین در همین راستا نیز اداره و برنامه‌ریزی مساجد در سطح اجرایی و عملیاتی به‌صورت کاملاً غیرمتمرکز و با مشارکت کامل مردمی انجام شود. در مورد «رویکردهای دخالت حکومت در حوزۀ مسجد» نتایج پژوهش حاکی از آن است که حکومت می‌بایست ترکیبی از رویکردهای حمایتی، ضمانتی، نظارتی و اقتضایی را مد نظر خود قرار دهد و بر اساس هر یک از رویکردهای مذکور اقداماتی را در عرصۀ مساجد انجام دهد.

https://rc.isu.ac.ir/article_1720_8c4859e3eff7e2c0fa29e833c958635c.pdf

دانشگاه امام صادق علیه‌السلام دین و ارتباطات (نامه صادق) 2252-0252 21 46 2014 08 23 The Cultural Communicative Model of Supplication in Islamic-Shiite Culture with an Emphasis on Sahifa Sajadiah الگوی ارتباطی-فرهنگی دعا در فرهنگ اسلامی- شیعی با تأکید بر ادعیه صحیفه سجادیه 39 70 1721 10.30497/rc.2014.1721 FA حسن بشیر دانشیار رشته فرهنگ و ارتباطات دانشگاه امام صادق(ع) 0000-0003-0793-6832 کاظم موذن دانشجوی دکتری علوم ارتباطات دانشگاه علامه طباطبایی(ره) Journal Article 2015 01 25 Contrary to common perception of supplication as a purely personal phenomenon, one should say that in fact it is a means of realizing the most profound and complicated forms of communication. This article tries to review some holy verses of the Quran and the Infallible narratives and traditions for the sake of looking once again at mystical and philosophical aspects of supplication and their comparison with communication studies, and examining its complicated communicative dimensions within different communicative levels with an emphasis on the prayer book of Sahifa Sajadia. The results show that the most important communicative level of supplication is of extra personal type and its most central form is of intrapersonal type, so that all its functions in interpersonal, group and social spheres are under its impact or mediated by it. The most important function of supplication at intrapersonal level is "forming, boosting and orientating it to achieve a spiritual feeling and experience", and at interpersonal level, is to "boost norms and related values." At the social level of communication, supplication plays a role in "transmitting political, social and religious messages to large audiences." Extra personal communication that exists in supplication has by itself four levels which are connected to the ideological and devotional levels of the supplicant. The issue of verbal communication in supplication is taken into account at least at two levels. 1- What is requested from God, which signifies the type of religiosity approach 2- Aesthetic issues included in supplication language. Non-verbal communication in supplication becomes manifest in at least three domains, i.e. time, place and physical postures. Supplication in intercultural communication is shared among religions and transfers cultures and rituals. It can at the same time speed up communication among Ummah based on Arabic language and reinforce norms and related values. Political communication also shows itself in supplication at three levels of insight, inclination and political behavior. دعا معمولاً به‌عنوان یک پدیده فردی دیده می‌شود اما واقعیت امر این است که عمیق‌ترین و پیچیدهترین اشکال ارتباطی در قالب آن تحقق مییابد. در این مقاله تلاش شده با بررسی آیات و روایات و سیره معصومین (ع)، جنبه‌های عرفانی و فلسفی دعا و مقایسه آن با تعاریف و علم ارتباطات، ابعاد پیچیده ارتباطی این پدیده در قالب سطوح و انواع ارتباطات با تاکید بر صحیفه سجادیه مورد بررسی قرار گیرد. بررسی‌ها نشان میدهد که مهم‌ترین سطح ارتباطی دعا و درعین‌حال بیرونی‌ترین آن، ارتباطات برون فردی و مرکزی‌ترین آن، ارتباطات درون فردی است که تمامی عملکرد دعا در عرصه ارتباطات میان‌فردی، گروهی و جمعی تحت تأثیر و به‌واسطه آن صورت میگیرد. مهم‌ترین کارکرد دعا در سطح ارتباطات درون فردی «شکلدهی، تقویت و جهتدهی ارتباطات درون فردی در جهت دستیابی به یک احساس و تجربه معنوی» و در سطح ارتباطات میان‌فردی «تقویت هنجارها و ارزش‌های مرتبط» است. در سطح ارتباطات جمعی، دعا در «انتقال پیامهای سیاسی، اجتماعی و دینی به مخاطبان انبوه» نقش‌آفرینی می‌کند. ارتباطات برون فردی حاکم بر دعا به‌خودی‌خود دارای چهار سطح و مرتبه است که با سطح اعتقادی و ایمانی دعاکننده ارتباط دارد. بحث ارتباطات کلامی در دعا حداقل در دو سطح مطرح می‌شود: 1- آنچه از خداوند خواسته می‌شود (که نشانگر نوع رویکرد دین‌داری است) 2- مباحث زیبایی‌شناختی موجود در زبان دعا. ارتباطات غیرکلامی در دعا، حداقل در سه زمینه «زمان»، «مکان» و «حالات بدنی» نمود پیدا نمیکند. دعا در زمینه ارتباطات میان‌فرهنگی، مشترک میان ادیان بوده و ناقل فرهنگ‌ها و مناسک فرهنگی است. ارتباطات امتی را بر بستر زبان عربی تسریع می‌کند و هنجارها و ارزش‌های مرتبط را تقویت می‌نماید. ارتباطات سیاسی نیز حداقل در سه سطح بینش، گرایش و رفتار سیاسی در دعا نمود پیدا می‌کند.

https://rc.isu.ac.ir/article_1721_a0b1039490612fb19749b34fc833a0bd.pdf

دانشگاه امام صادق علیه‌السلام دین و ارتباطات (نامه صادق) 2252-0252 21 46 2014 08 23 Need Analysis and Explanation of Cultural, Educational and Social Needs of Faculty Members of Farhangiyan University (In Accordance with the objectives set by Fundamental Educational Development Document واکاوی و تبیین نیاز‌های فرهنگی، تربیتی و اجتماعی اعضای هیئت علمی دانشگاه فرهنگیان «در راستای تحقق اهداف سند تحول بنیادین آموزش و پرورش در حوزة فرهنگ» 71 104 1722 10.30497/rc.2014.1722 FA بتول بصیری دانشجوی دکتری برنامه‌ریزی درسی دانشگاه اصفهان استاد گروه علوم تربیتی دانشگاه اصفهان احمد رضا نصر استاد گروه علوم تربیتی دانشگاه اصفهان سیدابراهیم میرشاه جعفری استاد گروه علوم تربیتی دانشگاه اصفهان محمود مهرمحمدی استادگروه علوم تربیتی دانشگاه تربیت مدرس تهران Journal Article 2015 01 16 Background: 1393 was named as the year of "Economy and Culture with National Commitment and Jahadi Management" which certainly indicates the existence of great problems in this field. Thus for accomplishing the above- mentioned strategy and supporting this clever slogan the present study was undertaken. Aim: Higher education centers are the meeting place for thinkers and elites who can play a significant role in accomplishing their cultural mission which consists of preserving, transferring, correcting, recreating and cultural engineering of their society based on Iranian Islamic identity. Farhangiyan university is one of the most influential educational centers which has a prominent role in this field. Therefore, a need analysis and explanation of cultural, educational and social needs of the faculty members of this university can be a big step forward for achieving the mission, and it is in fact the aim of the present research. Method: The present work is an applied study which used a descriptive analysis survey method. Both qualitative and quantitative techniques were applied in conducting the present study. Sample population of qualitative part consists of 19 thinkers in the field of education, selected by purposeful sampling. Sample population of quantitative section was 181(150 of them randomly selected) university professors or faculty members at Farhangiyan University in six provinces. Research data were gathered by semi-structured interview as well as researcher-designed questionnaires. Results: Based on the obtained results in qualitative part of the study, the most significant educational needs of faculty members of Farhangiyan university are:1)Religious needs with emphasis on Islamic training 2)Ethical, cultural and social needs consisting of four areas, namely cultural, social, ethical, political. Quantitative results indicated that the training need level of faculty members of Farhangiyan university is above intermediate level. The most important need of faculty members of Farhangiyan university in the cultural field is "being aware of the role of the university professors in preserving, transferring, correcting and recreating culture". سال 1393 به نام سال «اقتصاد و فرهنگ» اعلام گردید که بدون شک وجود مشکلات عدیده‌ای را در این حوزه نشان می‌دهد. لذا در راستای تحقق هدف راهبردی فوق، این مهم را بهانه‌ای برای انجام مطالعة حاضر قرار داده‌ایم. با توجه به اینکه مراکز آموزش عالی به‌عنوان اجتماع اندیشمندان و نخبگان می‌توانند در ایفای رسالت فرهنگی خود نقش مؤثری ایفا کنند، لذا واکاوی و تبییننیازهای فرهنگی اعضای هیئت علمی دانشگاه فرهنگیان می‌تواند گامی در جهت تحقق این رسالت خطیر باشد که البته هدف اصلیپژوهش حاضر است. این پژوهش از نوعکاربردی و روش آن توصیفی- تحلیلی و پیمایشی است و در انجام آن از دو روش کیفی و کمی استفاده شده است. جامعة آماری بخش کیفی تمامی صاحب‌نظران تعلیم و تربیت در سطح کشور بود که به روش نمونه‌گیری هدفمند، انتخاب گردید. جامعة آماری بخش کمَی تمامی 181نفر مدرسین موظف و اعضای هیئت علمی دانشگاه فرهنگیان در 6استان کشور بود که به روش نمونه‌گیری تصادفی انتخاب شد. داده‌های پژوهش از طریق مصاحبة نیمه ساختار یافته و پرسشنامه محقق ساخته گردآوری گردید. طبق نتایج پژوهش در بخش کیفی نیازهای آموزشی اعضای هیئت علمی دانشگاه فرهنگیان در زمینة مسائل اخلاقی، فرهنگی و اجتماعی عبارت‌اند از چهار حیطه: 1. فرهنگی، 2. اجتماعی، 3. اخلاقی و 4. سیاسی. یافته‌های پژوهش در بخش کمی نیز نشان داد که میزان نیاز اعضای هیئت علمی به آموزش در زمینة فرهنگی بیشتر از سطح متوسط است. همچنین مهم‌ترین نیاز اعضای هیئت علمی مربوط به گویة «آگاهی از نقش اساتید در ارتباط با حفظ، انتقال، اصلاح و بازآفرینی فرهنگ» بوده است.

https://rc.isu.ac.ir/article_1722_1970b61f192548e3ad9ea4cbd02e9ff9.pdf

دانشگاه امام صادق علیه‌السلام دین و ارتباطات (نامه صادق) 2252-0252 21 46 2014 08 23 Jurisprudential Analysis of Actor's Makeup in Performing Arts تحلیلی فقهی بر آرایش چهره بازیگر (گریم) در هنرهای نمایشی 105 134 1723 10.30497/rc.2014.1723 FA حسینعلی سعدی دانشیار فقه و حقوق اسلامی دانشگاه امام صادق (ع) مهدی بیژنی دانشجوی دکتری فقه و حقوق جزا در دانشگاه آیت الله حائری میبد یزد ابوذر فداکارداورانی دانشجوی دکتری فقه و حقوق جزا در دانشگاه آیت الله حائری میبد یزد Journal Article 2013 12 20 Male and female actors' makeup is among novel jurisprudential debates in the Islamic community. According to a well-known jurisprudential edict, any type of adornment, especially the facial one, on the part of females in front of those men with whom they are not bound by matrimony or close kinship, is forbidden since it is against modesty and can incite sexual attractiveness. This implies that actresses' makeup can be an instance of religiously forbidden act if it conforms to the previously-mentioned jurisprudential edict. However, if makeup is done merely as a temporary facial change necessitated by the role played, it could only be acceptable if it avoids being sexually inciting. یکی از مسائل مهم بازیگری زن و مرد در عرصه هنرهای نمایشی پرداختن به ابعاد و زوایای مختلف فقهی بازیگری زن و مرد در این عرصه می‌باشد که در این زمینه بحث آرایش و گریم زن و مرد بازیگر در صحنه نمایش است که جزء مباحث مستحدثه و جدید پیش روی فقیهان جامعه اسلامی می‌باشد. با توجه به اینکه استفاده از آرایش توسط زنان برای زیباتر شدن آنان نزد مردان صورت می‌گیرد و آرایش کردن زنان به‌وی‍ژه آرایش صورت، یک نوع زینت به حساب می‌آید؛ طبق روایات و نظر فقها باید از نامحرم پوشانیده شود؛ زیرا که باعث مفسده و جلب توجه مرد نامحرم به سمت زن می‌گردد. ولی با توجه به احادیثی که آشکار کردن زینت ظاهری که شامل دست و صورت زن می‌شود را جایز شمرده است، می‌توان حکم به حلیت، این عمل را توسط زنان داد. در بحث گریم زن بازیگر باید این نکته را مد نظر قرار داد که، گریم برای زن بازیگر در حکم زینت برای وی و باعث جلب توجه مردان نامحرم نگردد. درنتیجه، اگر ما گریم زن بازیگر را از آرایش کردن وی متمایز گردانیم و گریم را یک نوع تغییر چهره موقت برای ایفای نقش توسط زن بازیگر بدانیم تنها در صورتی این عمل جایز می‌باشد که گریم زن بازیگر مانند آرایش صورت یک زن عادی و معمولی، برای مرد نامحرم ریبه ناک و جذاب نباشد. در غیر این صورت، هیچ تفاوتی بین گریم زن بازیگر و آرایش کردن وی در برابر مردان نامحرم باقی نمی‌ماند.

https://rc.isu.ac.ir/article_1723_b4625b404ca9dd1618d977327411b5f0.pdf

دانشگاه امام صادق علیه‌السلام دین و ارتباطات (نامه صادق) 2252-0252 21 46 2014 08 23 The Impact of Virtual Social Networks on the Social Identities of Young People in Tehran تأثیر استفاده از شبکه‌های اجتماعی مجازی بر هویت اجتماعی جوانان شهر تهران 135 164 1724 10.30497/rc.2014.1724 FA مجید کفاشی دانشیار جامعه‌شناسی دانشگاه آزاد اسلامی – واحد رودهن علی فلاحی دانشجوی دکترای جامعه‌شناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحدتهران مرکزی Journal Article 2014 10 09 This research was done to learn about the relation between the social identities of young people in the 4th municipal district of Tehran and their exposure to virtual social networks. The research was of survey type with questionnaires and multi-stage cluster sampling. The target group was the youth aged between 19 and 36 years old living in Tehran's 4th district. In order to do a validity test, the questionnaire was distributed among 60 respondents and the Cronbach's Alpha coefficient was obtained as 0.822. Considering the recalculation of this test after collecting the questionnaires, the validity of the collection instrument was confirmed. In addition, regression test and partial correlation were used to investigate the hypotheses of research. This research was carried out based on a theoretical framework set by the network society perspective of Manuel Castells and the identity theory. To calculate the social identity, the sum of the scores of the criteria (or indicators) including family identity, individual identity and group identity were used. Finally, based on regression calculation and Anthony Giddens’s theory which refers to reflectivity of identity, a relationship between the amount of virtual social networks use and social identities of respondents has not been found. According to Manuel Castells’s view that says culture and beliefs systems may be influenced through network connections, one of the most important findings in this research has been the inverse relationship between the amount of use of virtual social networks and religious-Islamic identity of users. In addition, a positive correlation and Consistency between the religious identity of respondents and their social identity has been observed. این پژوهش به‌منظور شناخت رابطه بین استفاده از شبکه‌های اجتماعی مجازی و هویت اجتماعی جوانان منطقه 4 شهر تهران صورت گرفته است. پژوهش به‌صورت پیمایشی و ابزار پرسشنامه انجام شده، شیوه نمونه‌‌گیری نیز به روش خوشه‌ای چندمرحله‌ای بوده است. جامعه تحقیق افراد 19 الی 36 ساله ساکن منطقه 4 تهران بود. برای آزمون پایایی پرسشنامه ابتدا سؤالات بین 60 نفر از پاسخگویان توزیع گردید و ضریب آلفای کرونباخ عدد 822/0 به دست آمد که با توجه به محاسبه مجدد این آزمون پس از جمع‌آوری پرسشنامه پایایی ابزار جمع‌آوری اطلاعات مناسب به نظر می‌رسید. جهت بررسی فرضیه‌های تحقیق از آزمون رگرسیون و ضریب همبستگی تفکیکی استفاده شده است. این تحقیق بر اساس چارچوب نظری دیدگاه جامعه شبکه‌ای کاستلز و نظریه هویت صورت پذیرفت. همچنین برای محاسبه نمره هویت اجتماعی افراد از مجموع نمرات شاخصه‌های هویت خانوادگی، فردی و گروهی استفاده شد و در نهایت بر اساس محاسبه رگرسیون، رابطه‌ای بین میزان استفاده از شبکه‌های اجتماعی مجازی همان‌گونه که گیدنز اشاره به خاصیت بازتابندگی هویت دارد با هویت اجتماعی پاسخگویان مشاهده نشد. از یافته‌های این تحقیق نیز با توجه به دیدگاه کاستلز مبنی بر تحت تأثیر قرار گرفتن فرهنگ و نظام باورها از دریچه ارتباطات شبکه‌ای، رابطه معکوس میان میزان استفاده کاربران از شبکه‌های اجتماعی مجازی و هویت دینی افراد بود. همچنین بین هویت مذهبی پاسخگویان و هویت اجتماعی آنان همبستگی و رابطه مثبت مشاهده شد.

https://rc.isu.ac.ir/article_1724_922e4646b934ada44d794fa5cedc6696.pdf