ایرانیپور نظری، الهه (۱۳۸۸). برجستهسازی. فصلنامه کتاب ماه علوم اجتماعی، (23)، ۸۲-۹۱.
برایانت، جنینگز (1401). جریانهای اصلی در نظریه و پژوهش ارتباطات جمعی. ترجمه مجیدسلیمانی ساسانی، تهران: پژوهشکده فرهنگ و هنر اسلامی.
حرعاملی، محمد (1409ق). تفصیل وسائل الشیعة إلى تحصیل مسائل الشریعة. قم: مؤسسه آل البیت(علیهمالسلام).
حسینی، سیدعلی (1396). قواعد فقهی فرهنگ و ارتباطات. تهران: دانشگاه امام صادق(علیه السلام).
حسینی، محمدحسین (1388). فلسفه سیاسی فارابی و ارتباط آن با ولایت فقیه. قم: المصطفی.
خمینى، سیدروحالله (بیتا). تحریر الوسیله. قم: مؤسسه مطبوعات دار العلم.
شهید ثانی، زینالدین بن علی (1423ق). مسالک الأفهام إلى تنقیح شرائع الإسلام. قم: مؤسسه المعارف الإسلامیه.
صاحب جواهر، محمدحسن (1404ق). جواهر الکلام فی شرح شرائع الإسلام. بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
طباطبایی، سید علی (1418ق). ریاض المسائل فی تحقیق الأحکام بالدلائل. قم: مؤسسه آل البیت(علیهمالسلام).
عاملی، زین الدین (1412ق). الروضة البهیة فی شرح اللمعة الدمشقیة. قم: انتشارات دفتر تبلیغات اسلامى حوزه علمیه قم.
فرخوندی، امیر و پارسی، فاطمه (۱۳۹۵). واکاوی و نقد «صنعت فرهنگ» در مکتب فرانکفورت با تاکید بر مباحث هورکهایمر و آدرنو. فصلنامه ترویج علم، (11)، ۸۵-۱۰۳.
مازلو، آبراهام هرولد (1384). انگیزش و شخصیت. ترجمه مهدی معین، تهران: انتشارات رشد.
محقق حلی، جعفر بن حسن (1408ق). شرائع الإسلام فی مسائل الحلال و الحرام. قم: مؤسسه اسماعیلیان.
مرسلی، فرزین (1401). قواعد فقهی احکام فرهنگ و ارتباطات. تهران: طلوع معنا.
مفید، محمد بن محمد (1413ق). المقنعه. قم: کنگره جهانى هزاره شیخ مفید.
مککویل، دنیس (1388). درآمدی بر نظریات ارتباطات جمعی. ترجمه مهدی منتظر قائم. تهران: دفتر مطالعات و برنامهریزی رسانهها.
مهدیزاده، سیدمحمد (1399). نظریههای رسانه اندیشههای رایج و دیدگاههای انتقادی. تهران: انتشارات همشهری.
Wiechmann, jack (1992). Ntcs dictionary of advertising. Second edition, national textbook company.
References
Amili, Z. al-D. (1412AH). Al-Rawdah al-bahiyyah fi sharh al-lum'ah al-dimashqiyyah. Qom: Davari Bookstore. (In Persian)
Amili, Z. al-D. (2002). Masaalik al-afhaam ila tanqih shara'i al-Islam. Qom: Islamic Knowledge Foundation. (In Persian)
Bryant, J. (2022). Main currents in mass communication theory and research. (M. Soleimani Sasanani, Trans.). Tehran: Research Institute for Islamic Culture and Art. (In Persian)
Farrokhvandi, A., & Parsi, F. (2016). A rereading and critique of the “culture industry” in the Frankfurt School with emphasis on the views of Horkheimer and Adorno. Quarterly Journal of Science Promotion, 11, 85–103. (In Persian)
Hilli, J. ibn H. (n.d.). Shara'i al-Islam fi masa'il al-halal wa al-haram. Qom: Isma'iliyan Institute. (In Persian)
Hosseini, M. H. (2009). Farabi's political philosophy and its relation to velayat-e faqih. Qom: Al-Mustafa. (In Persian)
Hosseini, S. A. (2017). Juristic rules of culture and communication. Tehran: Imam Sadiq University. (In Persian)
Iraini Pour Nazari, E. (2009, February). Highlighting. Ketab-e Mah-e Oloum-e Ejtemaei, 23, 82–91. (In Persian)
Khomeini, R. M. (n.d.). Tahrir al-wasilah. Qom: Dar al-Ilm Publications Institute. (In Persian)
Maslow, A. H. (2005). Motivation and personality (M. Moein, Trans.). Tehran: Roshd Publications. (In Persian)
McQuail, D. (2009). An introduction to mass communication theory (M. Mantezer Qa'em, Trans.). Tehran: Media Studies and Planning Office. (In Persian)
Mehdi Zadeh, S. M. (2020). Media theories: Common ideas and critical perspectives. Tehran: Hamshahri Publications. (In Persian)
Mofid, M. (1994). Al-Muqni'ah. Qom: World Congress of the Millennium of Shaykh Mofid. (In Persian)
Morsali, F. (2022). Juristic rules of culture and communication rulings. Tehran: Tolou'-e Ma'na Publications. (In Persian)
Najafi, M. H. (1983). Javahir al-kalam fi sharh shara'i al-Islam. Beirut: Dar Ihya' al-Turath al-Arabi. (In Persian)
Tabatabai, Seyyed Ali (1418 AH). Riaz al-Masal in the investigation of al-Ahkam with evidence. Qom: Al-Bayt Institute (peace be upon him). (In Persian)
Wiechmann, jack (1992). Ntcs dictionary of advertising. Second edition, national textbook company.