ابوالمعالی، خدیجه (1391)، پژوهش کیفی از نظریه تا عمل، تهران: نشر علم.
بشیر، حسن (1389)، خبر تحلیل شبکهای و تحلیل گفتمان، تهران: دانشگاه امام صادق (7).
تاجیک، محمدرضا (1379)، گفتمان و تحلیل گفتمانی، تهران: انتشارات فرهنگ گفتمان.
حسینی فائق (1389)، آشنایی با انگلستان، تهران: سازمان فرهنگ و ارتباطات.
خانیکی، هادی (1387)، در جهان گفتوگو (بررسی تحولات گفتمانی در پایان قرن بیستم)، تهران: هرمس.
رضی، حسین (1377)، «ارتباطات میانفرهنگی (تاریخ، مفاهیم و جایگاه)»، فصلنامه پژوهشی دانشگاه امام صادق(7)، ش 6و7.
سامووار، لاری (1379)، ارتباط بینفرهنگها، ترجمه کیانی و میرحسنی، تهران: مرکز بازشناسی اسلام و ایران.
طاهری آکردی، محمدحسین (1387)، پیشینه تاریخی گفتوگوی اسلام و مسیحیت با تأکید بر دیدگاه شیعه و کاتولیک، قم: مؤسسه امام خمینی (;).
غراب، سعد (1383)، از برخورد تا گفتوگو، ترجمه: حمیدرضا شریعتمداری، تهران: مؤسسه گفتوگوی ادیان.
فرکلاف، نورمن (1379)، تحقیق انتقادی گفتمان، تهران: سازمان چاپ وانتشارات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی.
قجری، حسینعلی (1391)، کاربرد تحلیل گفتمان در تحقیقات اجتماعی، تهران: جامعهشناسان.
محمدسلیمان، سناء (2013)، فن و أدب الحوار بین الأصاله و المعاصره، قاهره: عالم الکتاب.
میشل الیسوعی، توماس (2010)،بناء ثقافه الحوار، دمشق: دارالفکر.
مولانا، حمید (1391)، ارتباطات بینالملل و میان فرهنگی، تهران: کتاب نشر.
نیستانی، محمدرضا (1391)، اصول و مبانی دیالوگ، اصفهان: نشر آموخته.
Barnouw, Erik (1989), International Encyclopedia of Communications, Oxford,V2(II).
Gudykunst, William (2002 ), Handbook of International and Intercultural Communication,Sage Publications.
Gudykunst, William (2005), Theorizing about Intercultural Communication,Sage Publications.