دین و ارتباطات (نامه صادق)
اهداف و چشم انداز
نشریه «دین و ارتباطات» نشریهای علمی با داوری همتا و دسترسی آزاد است که با مدیریت علمی دانشکده معارف اسلامی و فرهنگ و ارتباطات منتشر میشود.
نشریه «دین و ارتباطات» با تمرکز بر توسعه دانش بشری مبتنی برغایت گرائی آفرینش، آموزههای وحیانی و معارف و علوم اسلامی و همچنین تقویت پژوهش به ویژه در جهت تحقق نظامهای معرفتی بر پایه تعالیم اسلام، گسترش مرزهای علوم اسلامی و تحقیقات میان رشتهای بین علوم اسلامی و علوم انسانی و ارائه دستاوردهای آن و ترویج مکتب اهلبیت علیهمالسلام» (به استناد بیانیه رسالت دانشگاه)، در حوزه فرهنگ و ارتباطات سر لوحه کار خویش قرار داده است. این نشریه در جهت تحقق اهداف و چشماندازهای فوق، اصول و سیاستهای ذیل را پیگیری خواهد نمود:
- تلاش جهت انتشار مقالات با رویکرد میانرشتهای معارف اسلامی و فرهنگ و ارتباطات؛
- تلاش جهت انتشار مقالات در جهت تولید علم بومی و پاسخگویی به مسائل جمهوری اسلامی ایران در حوزه فرهنگ و ارتباطات؛
- تلاش جهت انتشار مقالات با رویکرد انتقادی در حوزههای مرتبط؛
- تلاش در جهت ایجاد فضای هماندیشی میان صاحبنظران، اساتید، پژوهشگران و دانشجویان حوزه فرهنگ و ارتباطات.
بر این اساس، مقالات پژوهشی، مروری و ترویجی در حوزه اهداف و محورهای تخصصی ذیل مورد ارزیابی قرار میگیرد:
الف) دین و فرهنگ و ارتباطات
1- مطالعات میانرشتهای دین و فرهنگ و ارتباطات؛
2- مطالعات سازمانهای فرهنگی و ارتباطی اسلامی؛
3- مطالعات میانرشتهای دین و فرهنگ و ارتباطات درحوزههای هنری و آموزشی؛
4- سیاستگذاری، برنامهریزی و مدیریت در حوزه دین و فرهنگ و ارتباطات؛
5- اخلاق و فرهنگ و ارتباطات؛
6- حقوق و فرهنگ و ارتباطات؛
7- دین، مهدویت، پیشرفت، توسعه، جهانیسازی و آینده نگری؛
ب) دین و فرهنگ
1- دین و فرهنگ از دیدگاه فلسفی، اخلاقی، اجتماعی و تاریخی؛
2- دین و فرهنگ در سطح فردی و جمعی؛
3- دین و فرهنگ و جامعه:
4- دین در حوزه فرهنگ عمومی، عامه، خرده فرهنگها، قومیتها، اقلیتها و سبک زندگی؛
5- دین، تهاجم فرهنگی و بحران هویت؛
6- فرهنگ و تمدن اسلامی.
ج) دین و ارتباطات
1- ارتباطات اسلامی با رویکردهای نظری و عملی از منظر قرآنی و روایی؛
2- ارتباطات شیعی از نظر ساختاری، رفتاری و کارکردی؛
3- ارتباطات اسلامی و رویکردهای سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی در جوامع مسلمان؛
4- ارتباطات و بیداری اسلامی؛
5- ارتباطات اسلامی و دیپلماسی عمومی و رسانهای؛
6- دین و ارتباطات با رویکردهای درون فردی، میان فردی، میان گروهی، جمعی و سازمانی؛
7- دین و ارتباطات بینالملل، منطقهای، میان فرهنگی و جهانی؛
8- دین و فضای مجازی.
ملاحظات:
1. برای دوفصلنامه «دین و ارتباطات»، وجود رویکرد میان رشتهای دین و حوزه فرهنگ و ارتباطات لازم و ضروری است.
2. مطالعات اسلامی در اولویت میباشد.
3. مقالهها از نظر «سطح مطالعه» میتوانند نظری، راهبردی و کاربردی باشند.
4. مقالات با تاکید بر مطالعات موردی باشند.