ارزیابی طرح تربیتی حلقه‌های صالحین؛ مورد مطالعه شهرستان دزفول

نوع مقاله : علمی-پژوهشی

نویسندگان
احمد على قانع 1
میثم فرخی 2
سینا عصاره نژاد دزفولی 3
1 دانشیار و عضو هیئت‌علمی گروه فقه و مبانی حقوق دانشکده الهیات و معارف اسلامی و ارشاد دانشگاه امام صادق علیه‌السلام، تهران، ایران .
2 استادیار و عضو هیئت‌علمی گروه ارتباطات و مطالعات فرهنگی دانشکده رفاه تهران، تهران، ایران.
3 دانشجوی دکتری رشته سیاست‌گذاری فرهنگی دانشکده معارف اسلامی و فرهنگ و ارتباطات دانشگاه امام صادق علیه‌ا‌لسلام، تهران، ایران .
10.30497/rc.2022.76185
چکیده
پژوهش حاضر در پارادایم کیفی و با استفاده از روش‌های مصاحبۀ عمیق نیمه‌ساخت‌یافته و تحلیل مضمون، به ارزیابی حلقه‌های صالحین شهرستان دزفول پرداخته است. پژوهش در سه محور کلی کودکان، نوجوانان و جوانان در دو زیرمحورِ برنامه‌های اجراشده و موانع اجرای برنامه‌ها انجام‌ گرفته است. نمونه‌ای از این برنامه‌ها و موانع در محور کودکان عبارتند از: برنامه‌ها: داستان‌گویی متناسب با سن کودک، اخلاق نظری تشکیلاتی، جهت‌دهی به استعدادها؛ موانع: تأثیر منفی فضاهای بیرون از حلقه، وجود الگوهای نامناسب، کمبود نیروی انسانی سرگروه. همچنین نمونه‌ای از برنامه‌ها و موانع محور نوجوانان عبارتند از: برنامه‌ها: کتاب‌خوانی، ترسیم جبهه حق و باطل، تشکیلات درون‌حلقه‌ای. موانع: تأثیر مخرب مدارس، نبود سازوکاری مطلوب برای جذب و تثبیت، دعوت‌نکردن افراد متخصص. در نهایت نمونه‌ای از برنامه‌ها و موانع محور جوانان عبارتند از: برنامه‌ها: خودآگاهی‌بخشی به متربیان در مسیر رشد، برنامه‌های تشکیلاتی درون مساجد، دعوت اساتید به حلقه‌ها. موانع: کمبود نیروی انسانی سرگروه، بی‌توجهی نهادینه‌شده به تربیت تشکیلاتی، مشکلات شغلی‌ـ معیشتی سرگروه‌های حلقه‌های جوانان؛ در نهایت می‌توان به این نتیجه دست یافت که به‌رغم اجرای بخش قابل‌توجهی از برنامه‌های مذکور در اسناد بالادستی، حلقه‌های صالحین شهرستان دزفول با مشکلات متعددی در این مسیر روبه‌رو هستند که برای ادامۀ حرکت در مسیر سیاست‌گذاری این طرح، لازم است به رفع آن‌ها پرداخته شود.
کلیدواژه‌ها
تربیت
حلقه‌های صالحین
سیاست‌گذاری فرهنگی
شهرستان دزفول
کودکان
نوجوانان
جوانان
موضوعات

عنوان مقاله English

Evaluating Training Plan of Salehin Circles, Case Study in Dezful City

نویسندگان English

Ahmad Ali Ghane 1
Meysam Farokhi 2
Sina Assareh Nejad Dezfuli 3
1 Associate Professor and Member of the Faculty of Jurisprudence and Fundamentals of Law, Faculty of Theology, Islamic Studies and Guidance, Imam Sadegh University, Tehran, Iran
2 Assistant Professor and Member of the Faculty of Communication and Cultural Studies, Faculty of Welfare, Tehran, Tehran, Iran.
3 PhD Student in Cultural Policy, Faculty of Islamic Studies, Culture and Communication, Imam Sadegh University, Tehran, Iran.
چکیده English

This Study has been done in Qualitative paradigm via deep, semi-structured interview and analyzing content method to evaluate Salehin Circles in Dezful city. The main Question of this survey is how to evaluate Salehin Plan in this city. therefore, this study has been implemented in 3 general orientations for Kids, teenagers and youth, in 2 sub-orientations and alongside obstacles of doing that. Some of these plans and obstacles in kids' orientation include: plans; story narrating due to Kids' age, theoretical Ethics of Organization, directing talents. Obstacles: negative effect of outward circle, inappropriate pattern, insufficient head human resources. Some of plans and obstacles for teenagers are; plans: book reading, imaging the front of truth and falsehood and inward circle organization. Obstacles: destructive effect of Schools, absence of appropriate mechanism for absorbing and stabilizing, ignoring educated people. Finally, some samples of plans and obstacles for youth are: plans: self-informing to trainers on way of growth, organizational plans in the mosques, inviting masters to circles. Obstacles: insufficient head human resources, intuitionalized ignoring to organizational training, job and economic problems of youth's heads in circles, Therefore, it is ultimately concluded that Salehin Circles in Dezful city despite of implementing mentioned plan on upstream documents, has faced variant problems that it is necessary to remove those to pave the way of policy-making in this plan.

کلیدواژه‌ها English

training
Salehin Circles
cultural policy-making
Dezful City
Kids
Teenagers and Youth
اجلالی، پرویز (1379)، سیاست‌گذاری و برنامه‌ریزی فرهنگی در ایران، تهران: آن.
احمدی‌زاده، محمد (1394)، «تربیت در شبکه صالحین»، مطالعات راهبردی تربیت اسلامی، سال 1، شماره 1.
اشتریان، کیومرث (1381)، روش سیاست‌گذاری فرهنگی، تهران: نشر شهر.
اشتریان، کیومرث (1389)، مقدمه‌ای بر روش سیاست‌گذاری فرهنگی، تهران: شهرداری تهران.
امینی‌هرندی، رضا (1394)، توسعه فرهنگی محله‌ای پایدار مسجد‌محور: موردمطالعه یکی از مساجد تهران، دانشکده معارف اسلامی و فرهنگ و ارتباطات دانشگاه امام صادق(ع).
آشنا، حسام‌الدین؛ کاظمی قهفرخی، سید محمد (1395)، «مدل سیاست ‌فرهنگی در حکومت علوی؛ در جست‌وجوی مدلی برای سیاست‌گذاری و برنامه‌ریزی»، دین و ارتباطات، سال 23، شماره 1.
آشنا، حسام‌الدین؛ مهربانی‌فر، حسین (1392)، «تحلیل سیاست‌گذرای قانون سازمان‌دهی مُد و لباس مجلس شورای اسلامی براساس مدل فرایندی»، دین و ارتباطات، سال20، شماره 1.
بلیکی، نورمن (1384)، طراحی پژوهش‌های اجتماعی، ترجمه حسن چاوشیان، تهران: نی.
پرزدکوئیار، خاویر (1377)، تنوع خلّاق ما، گروه مترجمان، تهران: کمیسیون ملی یونسکو.
پهلوان، چنگیز (1391)، سیاست فرهنگی، تهران: قطره.
صمدی، مجتبی؛ احمدی، علی (1396)، «اطلس فرهنگی ایران؛ مؤلفه محوری در پیوست‌نگاری و مهندسی فرهنگی»، دین و ارتباطات، سال 24، شماره 2 (پیاپی 52).
طالبی، محمدرسول (1393)، ارتباطات گروهی و فرهنگ بسیجی: طرح صالحین در پایگاه‌های بسیج مساجد شهر تهران، دانشکده معارف اسلامی و فرهنگ و ارتباطات دانشگاه امام صادق(ع).
عابدی جعفری، حسین؛ تسلیمی، محمد؛ فقیهی، ابوالحسن؛ شیخ‌زاده، محمد (1390)، «تحلیل مضمون و شبکه مضامین: روشی ساده و کارآمد برای تبیین الگوهای موجود در داده‌های کیفی»، اندیشه مدیریت ‌راهبردی، سال 5، شماره 10.
فرخی، میثم (1389)، رهبری در مسجد: مطالعه ‌موردی مسجد صفا، دانشکده معارف اسلامی و فرهنگ و ارتباطات دانشگاه امام صادق(ع).
فرخی، میثم (1393)، الگوی مطلوب سیاست‌گذاری فرهنگی مسجد در جمهوری اسلامی ایران، دانشکده معارف اسلامی و فرهنگ و ارتباطات دانشگاه امام صادق(ع).
فرخی، میثم (1394)، «بررسی روند تربیتی طرح صالحین در پایگاه‌های بسیج مساجد کشور براساس مدل فرایندی»، مطالعات راهبردی تربیت اسلامی، سال یکم، شماره 1.
فیاض، ابراهیم (1385)، «تأثیر چگونگی تعریف فرهنگ بر برنامه‌ریزی و سیاست‌گذاری فرهنگ»، فرهنگ عمومی، سال هفتم، شماره 3.
قلی‌پور، رحمت‌الله (1387)، تصمیم‌گیری سازمانی و خط‌مشی‌گذاری عمومی، تهران: سمت.
لطفعلی‌زاده، محمد (1393)، مسجد و ارتباطات گروهی با نوجوانان مورد بررسی: چهار مسجد شهر تهران، دانشکده معارف اسلامی و فرهنگ و ارتباطات دانشگاه امام صادق(ع).
مجلسی، محمدباقر (1363)، بحارالانوار، ج 67 و 83، ترجمه سید ‌محمدباقر موسوی همدانی، تهران: کتابخانه حضرت ولی‌عصر(عج).
مختاریان‌پور، مجید (1391)، طراحی مدل اجرای سیاست فرهنگی مبتنی‌بر برنامه‌های توسعه کشور، رساله دکتری دانشگاه علامه ‌طباطبایی.
مطهری، مرتضی (1388)، ده‌گفتار، تهران: صدرا.
معدن‌آرانی، علی‌رضا؛ سرکارآرانی، محمد (1396)، آموزش و توسعه، تهران: نی.
مک‌گوییگان، جیم (1388)، بازاندیشی در سیاست فرهنگی، ترجمه نعمت‌اله فاضلی و مرتضی قلیچ، تهران: دانشگاه امام صادق(ع).
مولایی‌آرانی، مهدی (1396)، «چالش‌های کنشگری حوزه علمیه در تدوین سیاست‌های فرهنگی»، دین و سیاست فرهنگی، سال چهارم، شماره 8.
وحید، مجید (1382)، سیاست‌گذاری و فرهنگ در ایران امروز، تهران: باز.
وحید، مجید (1386)، سیاست‌گذاری عمومی، تهران: میزان.
Bernard, H. Russell (2006), Research Method in Anthropology, London: Altamira Publication.
Hanne Foss Hansen (2005), “Choosing Evaluation Models: A Discussion on Evaluation Design”, Evaluation, Vol. 11, No. 4.
Hughes, Christina (2006), “Quantitative and Qualitative Approaches”, The university of Warwick.
Khamenei, A. (2012), Statement in a meeting of a group of Basijis and activists of the plan of “Salehin”, Retrieved from http:// farsi.khamenei.ir/newspart-index?id=21587&nt=2&year=1391&tid=1614
دین و ارتباطات (نامه صادق)
دوره 29، شماره 1 - شماره پیاپی 61
دین و ارتباطات
خرداد 1401
صفحه 171-133